• Emily

Personal Space

Uiteindelijk lopen er hier dan drie geadopteerde Spaanse rescue viervoeters rond in mijn huis , en besef ik tegelijkertijd dat mijn roze droomwolk van one-happy-roedel-family als rook is vervlogen. Van andere hondenroedelbaasjes komen er op social media regelmatig jaloersmakend knusse foto's voorbij van meerdere hondjes tegelijk in een mand, soms zelfs liefdevol op elkaar gestapeld, maar dat zal hier nooit gaan gebeuren. Dat ligt niet aan laatstkomer Don Juan Yuri, maar aan de twee dogbitches in dit huis waartoe hij veroordeeld is. De gewenste personal space van zowel Bibi als Babs blijkt belachelijk ruim bemeten en wordt letterlijk met poot en tand verdedigd tegen al wie daar inbreuk op maakt. Chillen moet kennelijk op gepaste afstand van elkaar gebeuren.

Niet tegenover mijzelf hoor, want ze hangen maar al te graag heel lijfelijk en klef tegen míj aan als ik in een ledig moment op de bank neer plof, maar ik ben een mens en dan is het kennelijk wat anders. Dan geldt de onderlinge hondencode blijkbaar niet. Echter tegenover soortgenoten, en dus elkaar, was die verplichte anderhalve meter afstand er al vóór de corona en zal er na de corona ook altijd blijven. Zolang die social distance gerespecteerd wordt is alles pais en vree binnen de roedel. Maar in spelmomenten en buitenshuis daarentegen is er dan weer geen vuiltje aan de lucht en mag het wél allemaal heel close together. Daar snap ik dan weer niks van, maar ik ben dan ook een mens.

Hoewel best jammer, vind ik hun afstandelijk gedoe naar elkaar toe op zich niet echt een probleem hoor, het is hooguit wat lastig in de beschikbare ruimte op bed en bank. Want ik heb maar 1 links, en 1 rechts aan mijn lijf waar een hond(je) strak tegenaan kan gaan liggen. De derde valt dus buiten de boot want die wordt door de twee gelukkigen weg gesnauwd en ligt me vervolgens ergens vanuit de verte zielig aan te staren. Wélke het sukkeltje is varieert per keer, daar zijn ze zelf ook nog niet definitief over uit. Het is hier dus een ren-je-rot op het moment dat ik op de bank ga zitten of naar bed ga, voor de twee felbegeerde hangplekken aan mijn zijde. Wie het eerst komt, het eerst maalt. En voor de verliezer geldt slechts; Plek weg is gewoon vette pech...


102 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Geduld

Maf

Sprookje

 
  • Facebook
  • Facebook
  • Instagram

© 2019 Happy Dog Maspalomas